Op ieders pad liggen stenen, ze groeien als je er omheen blijft lopen. Pak ze op en leg ze weg, dan kun je weer verder

Woensdagavond: de dingen die ik mee wil nemen klaar leggen, zit er nog genoeg benzine in de auto, het programma nog eens doornemen. Huib Broekhuis, Ruben van Zwieten, Godfried IJsseling, Patricia Perez, Joseph Oubelkas, Harry Starren, Rüdiger Fox, Leen Zevenbergen, Jaap Peters. Ik ken ze niet, maar wat ik over ze lees op gobeyondmba.nl spreekt mij zeer aan. “De mens centraal en daar een samenleving omheen bouwen”. Verantwoord Leiderschap.

Niet te laat naar bed, 5 uur gaat de wekker, wil er op tijd zijn en het is nog een aardig stukje rijden.

5 Uur, hé nu al 5 uur? Er uit, aankleed routine, broodje, koffie en natuurlijk even twitteren dat ik ga vertrekken, iedereen mag het weten, ik ga naar Go Beyond MBA.

Na wat vertraging, ja inderdaad file op de A28, redelijk op tijd aangekomen, het spat een beetje maar ach het meestevalt er naast. Vriendelijk ontvangen, batch, notitieboekje (handig), kaart voor mijn ‘Beyond’  vraag en KOFFIE. Daar was ik wel aan toe (tweede kopje koffie). Er staan ook allemaal lekkere dingen bij, maar heb geen trek, wat gaat er gebeuren? Paar mensen gesproken van de Baak, en met Arjen Postma over de stichting Che Amigo en het werk wat zij doen in Argentinië. Verandering vanuit de mensen zelf laten komen en ze daarbij helpen door de leiders van de toekomst op te leiden. Prachtig, kennis delen en kansen geven aan ontwikkeling. Dit gaat een emotionele dag worden.

Het begint al beyond
Huib opent het event, maar wacht we mogen niet direct gaan zitten. Eerst allemaal op het podium en even rond kijken. Deze mensen zijn allemaal gekomen omdat ze zich betrokken voelen bij de ideeën van  Go Beyond MBA:“Positive change through conscious leadership”. Allemaal mensen die hier net zo enthousiast over zijn als ik. Dit wordt een leuke dag, een dag in het jaar van de draak.

Zo, een plek zoeken, niet te ver van het podium, ik wil alles goed kunnen zien. En dan komt Godfried. Hij heeft iets met de weg van de eenvoud en heeft daar een boek over geschreven, of wil hij nou weg van de eenvoud? Verdwalen, terug naar jezelf, de essentie. Ontroerende scene uit “The Legend of Bagger Vance”: ga voor wat jij belangrijk vindt, niet een beetje maar 100%. Mmm, zou wel willen maar…….. Misschien weet Ruben het antwoord. Multatuli, Batavus Droogstoppel, dat is een tijd geleden, Saidjah en Adinda de strijd tegen de overheersers. Wees mens, door anderen te helpen, helpen zij jou om weer dichter bij jezelf te komen. Ontroerd, natte ogen van. Muziek, mooi, kan ik de indrukken tot nu toe op een rijtje zetten.

“boeken zijn maar boeken, maar tegelijk een middel om discussies, meningen, bewegingen te initiëren en mensen en veranderingen in gang te zetten” (Rob)

Een kleine tengere vrouw, met een enorme wilskracht, Patricia vertelt wat haar overkomen is, haar besluit en wat zij tot nu toe bereikt heeft. Niet alleen, maar samen, samen met andere lotgenoten tegen alle tegenslagen in. “Think we can, personal drive will make it possible”.( icwglobal.org)

Je moet het zelf doen
KNAL, daar staat Joseph Oubelkas, wat een energie straalt hij uit, geboeid luister ik naar het aangrijpende verhaal van zijn ervaringen in Marokko en de brieven van zijn moeder.

“Ze kunnen mijn lichaam opsluiten, maar mijn geest zal altijd zo vrij zijn als een vogel.” Geen woord over de veroorzaker van dit “ongeluk”, maar over “make it happen” en “je moet het wel zelf doen”. Joseph, de groeten van de ooievaars van het Sterrenbos in Groningen. Zijn boek “Brieven van mijn moeder” koop ik voor Ans, geef er een zakdoek bij, zal ze nodig hebben.

“Hoe ga jij mensen inspireren” vraagt Ester van der Ham, met haar bedrijf discoveru.nl wil zo zoveel mogelijk mensen hun eigen inspiratie laten ontdekkenen daarmee aan de gang gaan, vertelt ze enthousiast. Hup en weg is ze weer. (Vanuit je eigen passie werken, gaat het daar dan om?(Rob)).

Zo dat was de ochtend, even naar buiten, broodje eten, heerlijke broodjes overigens, de indrukken verwerken, mooie omgeving in me opnemen. Dat ik hier mag zijn en dit mag meemaken; het jaar van de draak, kan niet anders.

Na de lunch komt een aller aardigste dame, Prema Devi, door Huib aangekondigd als ‘De monnik op hakken’, ons weer even tot het nu terug brengen. Met haar vriendelijke en rustige stem begeleid ze ons in een meditatie oefening. Prettige gevoel van aikido training komt weer boven; moet ik vaker doen.

De wereld is niet lineair
Nu we weer terug zijn in de werkelijkheid van nu, komt Harry Starren ons vertellen dat we steeds meer werkelijkheid maken en dat deze niet lineair is. Dat het leren van de mens niet lineair is, dat de juiste oplossing sterk afhankelijk is van de formulering van het probleem. Hij heeft het over Blended Learning en Live Hacking, je leven als leergang, onderweg naar, ja waar naar toe eigenlijk?

Misschien weet Michel Winkels het. Hij vertelt over poen en passie, met passie poen verdienen. Maar dan wel die poen delen met anderen. Werken vanuit je passie, dat is het dus. Maar hoe vertaal je dat naar groeicijfers, is een financiële indicator wel het middel om het niveau aan welvaart aan te geven?

Wat zegt geld over je welbevinden?
Volgens Rüdiger Fox is GDP niet de juiste tool, een Gross National Happiness indicator zou een beter tool zijn. Voor de koning van Bhutan is hij betrokken bij het ontwikkelen van een balanced score card hiervoor. “redevine the work you do to meaningful activities”.  Spreekt me wel aan, geld is een leuk betaalmiddel, maar wat zegt het over jouw welbevinden, de afnemende meerwaarde van het tweede kopje koffie? Zouden we gelukkiger worden als we de welvaart meer zouden delen? Denk het wel; “Turn your focus to the people instead of looking at production units.” (Rob).

Vers geschoren verschijnt Leen Zevenbergen ten tonele, wil ons aanzetten tot anarchie, als we tenminste wakker zijn. Volgens mij heeft Leen teveel naar Aerosmith geluisterd; geniaal, onvoorspelbaar, eigenwijs, haal je bureau uit je hok en zet het in de lift, hilarisch.  Volgens Leen kan intrapreneurship helpen om organisaties weer in beweging te krijgen. Betrokken medewerkers met passie, die indien nodig tegen de regels in gaan, van de gebaande paden af durven stappen en creatief dingen voor elkaar krijgen. Hoezo systeem denken, out of the box, that’s the way to go. Maar dan wel met de juiste onderbroek aan. Laat op je visitekaartje niet alleen zien voor welke organisatie je werkt en wat je doet, maar ook vooral je persoonlijke drijfveren, je passie. (Doen Rob, nieuwe kaartjes laten maken). Een mooi sprankelend, inspirerend en geloofwaardig verhaal van Leen.

Om te veranderen moet je bewegen, alleen zeggen “we gaan het anders doen” helpt niet. (Rob).

Maar Dick gelooft er niet in. Dick Stegeman (ihomer.nl) vertelt waar hij allemaal niet in gelooft en dat is aardig wat. Hij gelooft wel in mensen, dat ze zelf in staat zijn hun leven te regelen, huizen te kopen, verantwoording te nemen voor hun werk en samen een product af te leveren.

De mens centraal en niet het systeem, en dat in tegenstelling tot wat Tayler aanduid met “scientific management”.  Jaap Peters heeft het boek van Taylor laten vertalen en leest voor: ‘ vroeger stond de mens voorop, in de toekomst staat het systeem voorop’. Zijn we daar al fout gegaan?(Rob)

Jaap is voor intelligente ongehoorzaamheid en het Rijnlandse model, “wie het weet, mag het zeggen”

Het reclamefilmpje van de KNGF maakt dit intelligent ongehoorzaamheid pijnlijk duidelijk. Goed doel trouwens KNGF, geeft blinden hun vrijheid terug. Binnenkort het boekje van Jaap Peters en Mathieu Weggeman, “Het Rijnlands boekje” kopen en lezen, spreekt mij zeer aan, wil er meer over weten.

Mijn beyond vraag
Als afsluiting vraagt Huib ons op het podium te verzamelen en onze vraag voor vandaag met duo’s te bespreken. Wat was je vraag en heb je vandaag een antwoord gevonden? Bij en interview halverwege de dag had ik al aangegeven dat ik mijn vraag al had bijgesteld van “wat kunnen wij”naar “wat ga ik doen om iedereen een kans te geven om deel te nemen aan de maatschappij”. Heb nog geen uitgekristalliseerde oplossing,  maar heb er vertrouwen in dat de toekomst die zal brengen.

Met en aantal aanwezigen nagepraat over deze dag, veel inspiratie opgedaan, maar “Hoe hou ik dit vast, de vorige keer gleed de energie na een paar weken weg” vroeg een aardige jonge dame zich af. Hoe hou je de gedachte en beleving van een vakantie vast, vroeg ik haar. “Er over praten, foto’s kijken en mee bezig blijven”.

Rutger, hou je droom vast en open de deuren langs jouw pad, achter één vind je de oplossing.

Donderdag 10 mei 2012, gebeurde het en ik was er bij!!

Rob Appelman

Foto’s: Ann-Sophie Falter Photography